Ads 468x60px

wtorek, 13 marca 2018

Inna Perspektywa obejmuje patronatem ,,Tami z Krainy Pięknych Koni. Magiczna Kapadoclandia" Renaty Klamerus

7




Trzecia część przygód Tami, Rume i Keliego z Krainy Pięknych Koni. Kolejne wakacje przyniosą nowe przygody, jeszcze bardziej magiczne i niezwykłe niż w ubiegłych latach. Nasi bohaterowie nie będą bali się stawić czoła nowym wyzwaniom, bo są coraz starsi i coraz odważniejsi. Tami z kolegami i młodszym braciszkiem Borim nie myślą jednak tylko o dreszczyku emocji czy zabawie, ale starają się za pomocą magii nieść pomoc innym i czynić dobro. Niestraszne więc im będą dalsze zmagania ze zbójami czy walka z suszą. Znów będą też odwiedzać egzotyczne zakątki naszego globu. Wyruszą nawet w podróż do dalekiej Polski…

niedziela, 11 marca 2018

Czy Inna Perspektywa to blog na piątkę?

Pięć lat blogowania, to kawał czasu.  Kolejną rocznicę powinnam była świętować z kawiorem i szampanem (albo w moim dość oryginalnym wydaniu – rodzynkami w czekoladzie i sokiem pomarańczowym), ale obudziłam się w pierwszych dniach 2018 roku z myślą, że chciałabym przeżyć 29 stycznia w bardzo kameralnym gronie najbliższych blogowych przyjaciół. Ostatecznie, gdy w końcu nadszedł ten dzień, ograniczyłam się do napisania kilku słów na facebookowym profilu i uznałam, że tradycyjne podsumowanie roczne napiszę dopiero, kiedy uporam się niemal ze wszystkimi wpisami związanymi z czwartym rokiem istnienia Innej Perspektywy.  Co prawda przez moment chciałam darować sobie okazjonalną notkę, ale przyzwyczaiłam się już do tego, że raz na 365 dni patrzę na swoje działania z dystansu, aby sprawdzić ile z moich planów udało się zrealizować. Tym razem los sprawił, że ostatni akord 2017 roku niespodziewanie wybrzmiał z lekkim opóźnieniem, zwalając mnie z nóg. O tym jednak za chwilę…

wtorek, 27 lutego 2018

Blogowanie z innej perspektywy...


Kiedy 29 stycznia 2013 roku na Innej Perspektywie pojawiła się opinia o książce Pan Wołodyjowski myślałam, że pomimo moich szczerych chęci, ten blog nie przetrwa dłużej niż rok.  Do tamtej pory prowadziłam różne swoje projekty na innych platformach, ale entuzjazmu starczało mi na ok. 9 miesięcy. Pisanie stało dla mnie formą ucieczki od dość trudnej rzeczywistości. Nie chciałam jednak prowadzić modnego w tamtym czasie internetowego pamiętnika. Z założenia Inna Perspektywa miała być miejscem łączącym wszystkie moje pasje i ważne dla mnie tematy. Choć książki już wówczas były dla mnie niezwykle ważne, to przynajmniej początkowo myślałam, iż nieco więcej będę pisać o sporcie, grafice komputerowej czy mojej niepełnosprawności. Ostatecznie wygrały rzędy równiutko poukładanych literek zamieszczonych w powieściach i tomikach wierszy. Mimo wszystko nigdy nie zdecydowałam, że Inna Perspektywa będzie miejscem wyłącznie o literaturze, bo nie lubię ograniczeń. Z czasem okazało się, że uwielbiam szukać w moich lekturach nawiązań do filmu, muzyki oraz historii. Nie mogę, więc nazwać siebie recenzentką literacką, bo w moim przypadku to określenie nie do końca oddaje charakter tego, co robię.

czwartek, 8 lutego 2018

Subiektywna relacja z Świątecznych Targów Książki w Rzeszowie i spotkania autorskiego z Tomaszem Sekielskim


Ostatnie miesiące 2017 roku były dla mnie naprawdę wyjątkowe pod względem literacko-kulturalnym. Po niezwykle udanym spotkaniu autorskim z Magdaleną Louis we frysztackiej bibliotece postanowiłam wybrać się na Świąteczne Targi Książki do Rzeszowa. Od dawna czekałam na podobne wydarzenie w moim regionie. Co prawda nieco przytłacza mnie perspektywa ogromnych targów rodem z Krakowa czy Warszawy, ale od kilku lat przyciąga mnie atmosfera np. Śląskich Targów Książki, które z relacji znajomych wyglądają na nieco bardziej kameralną inicjatywę. Spotkania z pisarzami powinny być wszak okazją nie tylko do szybkiego zdobycia autografu w książce, ale także wymiany kilku ciepłych słów z autorami, którzy oddają w ręce czytelników swoją twórczość.

czwartek, 28 grudnia 2017

O tym. że czasem warto wejść dwa razy do tej samej rzeki, czyli moje drugie spotkanie autorskie z Magdaleną Zimny-Louis

„Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy się bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny”.

(fragment wiersza Nic dwa razy Wisławy Szymborskiej)

Na jednym z ostatnich spotkań Dyskusyjnego Klubu Książki padło pytanie, czy często wracamy do raz przeczytanych książek. Chyba zdziwiłam wszystkich, gdy stwierdziłam, że sporadycznie wracam do czegoś, co już znam. Gdy wypowiedziałam te słowa, usłyszałam od osoby, która zna mnie od czasów szkolnych, iż to chyba kwestia mojego młodego wieku. Nie wykluczam takiej ewentualności, chociaż podejrzewam, iż takie postępowanie wynika też z nieco bardziej praktycznych względów. Czytając zwykle 1-2 pozycje w miesiącu, mam wrażenie, iż ponowna lektura czegoś, co już poznałam jest stratą czasu, który mogłabym poświęcić na poznanie Ksiąg Jakubowych Olgi Tokarczuk, Pretendenta do ręki Vikram Seth lub innej opasłej pozycji, która wciąż na mnie czeka. Z drugiej strony silne jest we mnie przekonanie, że wchodzenie dwa razy do tej samej rzeki jest dość ryzykowne. Dlaczego o tym wspominam?